„Bajka – wierszowana , alegoryczna opowieść o zwierzętach, ludziach lub przedmiotach, której celem jest wypowiedzenie moralnej nauki o ogólnym charakterze” (Sułek, Król, Krupiński, 2003) Bajka to wspomnienie opowiadań z dzieciństwa, czasem opowiadanie na nowo, ale mające znaczenie dla dzisiejszego życia. Metafora, bajka, baśń, mit, opowiadanie mają swoje miejsce w praktyce terapeutycznej od dawna. Każda z tych form znalazła zastosowanie dla szerokiego spektrum klientów. Bajka terapeutyczna wspiera całościowy rozwój jednostki, może być wykorzystywana w pracy edukacyjnej, wychowawczej czy jako element zajęć wspierających twórczy rozwój dziecka (Karolak, 2007)
Zapraszam do wspólnej pracy nad wydaniem bajek terapeutycznych, którym głównym bohaterem będzie pies Kudłaty. By spełnione były walory terapeutyczne bohater (pies Kudłaty) powinien być: otwarty, pogodny i przyjacielski. Interesujący się światem, samodzielny i odważny, posiadający wielu przyjaciół. Poszukujący satysfakcji płynącej z pokonywania trudności, ciekawy i aktywny poznawczo, Wrażliwy na potrzeby innych zwierząt, chętny do pomocy i umiejący współpracować. Kudłaty w bajkach poznaje świat, napotyka trudności, popełnia błędy i ponosi porażki, ale nigdy się nie zraża ani nie frustruje. Nikt go także nie straszy, nie strofuje ani nie wyśmiewa. Lubi mieć własny pogląd na każdą sprawę, ale nie upiera się przy swojej racji gdy zabraknie mu argumentów. Złości się krótko i nie ma zwyczaju się obrażać. (Młynarska, Smereka,2000)
Pies powinien wzbudzać sympatie dzieci, co pozwoli dzieciom na zaindukowanie jego postaw bez namawiania do naśladowania, pokazywać dziecku drogę od „nie wiem” do „wiem” - stopniowego dochodzenia do rozwiązywania problemów. Bajki mają służyć rozwojowi myślenia dzieci. Opowieści powinny zawierać przystępnie dla dzieci podaną wiedze o podstawowych zjawiskach. Słuchanie opowiadań powinno wpływać na postawy dzieci wobec samych siebie i otoczenia. Fabuła bajek powinna być dość prosta, a występujące w bajce zwierzęta nie powinny być przesadnie antropomorficzne.
Jeżeli chcesz, by Twoja bajka wzbogaciła zbiór opowiadań terapeutycznych dla dzieci proszę o jej nadesłanie na adres :
beatacool@gmail.comDo bajki proszę dołączyć krótką notę biograficzną oraz oświadczenie o wyłącznym uprawnieniu z tytułu majątkowych praw autorskich do tego utworu.
Wybierzcie jeden kamień. Może być biały, szary lub czarny. Taki raczej niewielki. Naklejcie swój kamyczek na kartce. Popatrzcie na niego uważnie. Przybliżcie kartkę z naklejonym kamykiem pod sam nos, a następnie zerknijcie na niego z odległości wyciągniętej ręki. 
Dzieci są zawsze mile zaskoczone, gdy mogą używać zwykłych przedmiotów w nowy sposób. Zabawną pacynkę ze skarpety zrobisz z dzieckiem w kilkanaście minut, a zabawy będziecie mieli na znacznie dłużej.
„Bajka – wierszowana , alegoryczna opowieść o zwierzętach, ludziach lub przedmiotach, której celem jest wypowiedzenie moralnej nauki o ogólnym charakterze” (Sułek, Król, Krupiński, 2003) Bajka to wspomnienie opowiadań z dzieciństwa, czasem opowiadanie na nowo, ale mające znaczenie dla dzisiejszego życia. Metafora, bajka, baśń, mit, opowiadanie mają swoje miejsce w praktyce terapeutycznej od dawna. Każda z tych form znalazła zastosowanie dla szerokiego spektrum klientów. Bajka terapeutyczna wspiera całościowy rozwój jednostki, może być wykorzystywana w pracy edukacyjnej, wychowawczej czy jako element zajęć wspierających twórczy rozwój dziecka (Karolak, 2007)
Pojęcie aktywności twórczej oznacza wszelką aktywność poznawczą i emocjonalno-motywacyjną do subiektywnie lub obiektywnie nowych i wartościowych wytworów w różnorodnych dziedzinach życia (H.Cudak, 2000 ). Twórcza aktywność dziecka stanowi potrzebę wrodzoną, której zaspokojenie jest koniecznością dla optymalnego rozwoju dziecka. Aby spontaniczna aktywność dziecka mogła zyskać miano twórczej, konieczne są pewne cechy umysłu, które należy kształtować w sposób świadomy już u małych dzieci. Muszą one doznawać wielu bogatych i różnorodnych przeżyć, pobudzających je zarówno uczuciowo, jak i umysłowo. Dzieci podczas tworzenia doznają wielu satysfakcji, które sprzyjają ich rozwojowi. Samodzielna twórczość plastyczna wzbogaca dziecko, rozwija wrażliwość, kształci spostrzegawczość i zmysł orientacji, pamięć i wyobraźnię, uczy koncentracji uwagi i wytrwałości – rozwija i utrwala jego postawę twórczą. Wychowanie przez sztukę rozwija osobowość aktywną, twórczą, bogatą wewnętrznie i otwartą na bogactwo świata, kultury i natury.
